Tijdens de opening van het schooljaar 2025–2026 benadrukte minister Dirk Currie van Onderwijs, Wetenschap en Cultuur dat cultuur een onmisbare pijler vormt voor de ontwikkeling van Suriname. “In een land zo divers als het onze is cultuur het cement dat ons bindt,” zei hij. Volgens de minister kan onderwijs niet los worden gezien van culturele vorming: muziek, dans, verhalen, talen en tradities horen bij de kern van de Surinaamse identiteit.
Currie kondigde aan dat cultuureducatie een vaste plek moet krijgen binnen alle onderwijsniveaus. Leerlingen zouden niet alleen kennis moeten vergaren, maar ook bewust moeten worden van wat het betekent om Surinamer te zijn. Dat thema krijgt extra gewicht in 2025, het jaar waarin Suriname 50 jaar staatkundige onafhankelijkheid viert.
Het ministerie wil met deze aanpak bijdragen aan nationale eenheid en respect voor diversiteit. Naast sociale waarde ziet Currie ook economische kansen: cultuur kan via kunst, muziek en gastronomie bijdragen aan armoedebestrijding en werkgelegenheid, in lijn met de duurzame ontwikkelingsdoelen van de Verenigde Naties. De creatieve sector kan volgens hem een belangrijke bron van inkomen worden, mits er voldoende geïnvesteerd wordt en samenwerking met ondernemers tot stand komt.
Daarbij verwees de minister naar de MPH-filosofie (Meritocracy, Pragmatism, Honesty) die als richtlijn dient voor beleid en vorming van jongeren. Cultuur speelt hierin een sleutelrol, omdat het waarden en normen overdraagt aan de volgende generatie.
Hoewel Currie ook het belang van technologie en wetenschap onderstreepte, wees hij erop dat onderwijs méér is dan kennisoverdracht. Het gaat volgens hem ook om karaktervorming, respect en solidariteit: “Onderwijs is niet alleen rekenen en taal, maar ook ontdekken wie je bent.”
De minister erkende dat de culturele sector kampt met beperkte middelen en waardering, maar ziet hierin juist een kans om creativiteit en samenwerking te stimuleren. Door cultuur nadrukkelijk te verbinden met onderwijs en wetenschap wil hij de sector versterken en toekomstbestendig maken.
Hij sloot af met een oproep om cultuur niet enkel te zien als erfgoed, maar als een levend instrument dat richting geeft aan de toekomst. “Cultuur is ons fundament, ons bindmiddel en onze kracht. Als we die kracht benutten, bouwen we aan een samenleving waarin iedere Surinamer zich thuis voelt.”
